Początek
wieku XIX był dla Buska momentem kluczowym. To właśnie wtedy wszystko się
zaczęło. Zdano sobie sprawę, że w miasteczku tym można skutecznie, wzorem
zachodnich uzdrowisk, leczyć chorych. Grupa lekarzy przedsiębiorców
warszawskich założyła spółkę, której zadaniem było stworzenie w Busku
prawdziwego uzdrowiska. Z ich inicjatywy powstała przepiękny Zakład Kąpielowy.
Powstał również solidny szpital św. Mikołaja. Oba te obiekty były murowane, w
czym wyróżniały się, dlatego że Busko w większości posiadało zabudowę
drewnianą. Do wyjątków zaliczyć można oczywiści budynki Klasztoru Panien
Norbertanek oraz kościół pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej
Marii Panny. Po wybudowaniu Zakładu Kąpielowego pojawił się kluczowy dla
rozwoju uzdrowiska problem kwaterunku przybyłych gości. Baza taka praktycznie
nie istniała, kuracjusze kwaterowali się w okolicznych wsiach i w samym Busku.
Znaczne oddalenie miejsc spoczynku od zakładu kąpielowego powodowało znaczne
utrudnienia. Na braki te odpowiedzieli liczni mniejsi przedsiębiorcy, którzy w
kwaterunku kuracjuszy widzieli przyszły zysk. Tak narodziła się w Busku
drewniana architektura willowo-letniskowa, która nosiła pewne cechy
wyjątkowości, spójności i harmonijności. Styl architektoniczny kilkudziesięciu
willi wybudowanych na przestrzeni 100 lat w Busku jest absolutnie wyjątkowy i
zasługuje na szczególną uwagę. Powinien on znaleźć się w świadomości wszystkich
mieszkańców Buska, gdyż uzdrowisko nasze
zasługuje na spójny osadzony w historii, rozwój estetyczno-urbanistyczny. Szczególnie, że dziś Busko ma
kłopoty z estetyczną harmonią. Każdy nowo powstały w Busku dom jest inny,
często gryzący się nawzajem, powoduje to uczucie dysharmonii, brzydoty. W
przyszłych planach miasta Buska powinna znaleźć się próba naprawy tej sytuacji,
poprzez rozpoczęcie studiów z zakresu historii sztuki nad architekturą willową,
oraz wysunięciem koncepcji rozwojowych dla przyszłych, nowo powstałych
projektów domów o elementy, detale, dawnego drewnianego stylu. Owocem takiego
działania było by powstanie za kilkadziesiąt lat w Busku, wyjątkowej jedynej w
swoim rodzaju i tej części Polski architektury.
